http-__varsoviaest.pl_wp-content_uploads_2010_09_LM252964

Herb Pragi Północ

Herb Pragi został nadany 10 lutego 1648 roku na mocy przywileju króla Władysława IV i jest używany do dziś, jako herb wspólny dla dzielnic Praga Północ i Praga Południe.

Za formalnego założyciela Pragi, który odebrał z rąk króla ów dokument wraz z pieczęcią miejską, uważa się biskupa kamienieckiego Michała Działyńskiego. Przywilej nadawał Pradze prawa miejskie, opisywał wizerunek herbu oraz prawo organizowania czterech dorocznych jarmarków oraz trzech cotygodniowych targów.

Herb Pragi jest prawdopodobnie jednym z najbardziej skomplikowanych herbów miejskich. Składa się w zasadzie z dwóch części:

Pierwsza to wizerunek matki Boskiej z Dzieciątkiem spoczywający na Domku Loretańskim, podtrzymywanym przez trzy anioły – dwa z boku i jednego od dołu. Obecność Kaplicy Loretańskiej wystawionej na wzór kaplicy w Loreto (we Włoszech), podkreśla fakt, że w owych czasach było to najważniejsze miejsce kultu na Pradze, a wizerunek Matki Boskiej oraz Kaplicy zostały umieszczone na specjalne polecenie króla Władysława IV.

Druga część herbu to godło osobiste biskupa Michała Działyńskiego oraz kapituła kresowej diecezji. Infuła, biskupie nakrycie głowy oraz pastorał, czyli biskupia laska odnoszą się do godności i funkcji piastowanej przez Działyńskiego. Pomiędzy nimi widoczny jest herb rodu Działyńskich, tzw. „Ogończyk” – zwrócona w górę srebrna strzała oparta na półpierścieniu. W dolnej części herbu Kapituły Kamienieckiej możemy dostrzec skrzyżowane dwa klucze odwrócone do góry zębami, a między nimi skierowany ostrzem do góry miecz niemiecki, biały na czerwonym tle – herb kapituły diecezji kamienieckiej.

Wieniec laurowy symbolizuje nadzieję i zwycięstwo wiary w Chrystusa nad wszystkimi religiami, a wieńcząca herb „corona muralis” jest późniejszym dodatkiem.

Herb w całej okazałości można podziwiać nad wejściem do praskiej katedry św. Floriana:

źródło: http://katedra-floriana.home.pl

FRAGMENT DEKRETU KRÓLA WŁADYSŁAWA IV nadającego prawa miejskie Pradze:

„Gdy Przewielebny w Chrystusie Ojciec Michał Działyński biskup kamieniecki, z całą swą wielebną Kapitułą, pokornie nas upraszali, ażeby na brzegu Wisły przeciwległym miastu naszemu Warszawie, na gruncie własnym, czyli dziedzicznym, gdzie kaplica Lauretańska Najświętszej Panny niedawno wystawiona jest, mając tamże zamiar miasto założyć, oraz mieszkańców osiadłych pod stałe prawa podciągnąć i ustawami publicznemi opatrzyć, za naszem na to przyzwoleniem, iżby dozwolonem mu było wykonać; my zważając, iż to na większą chwałę Boga i na rozszerzenie czci N. Panny Loretańskiej najsilniej wpływać będzie i że to miasto rezydencyi naszej Warszawie przyległe, już dawszy poznać pierwsze fundamenta swojej postaci, stanie się w uczczeniu Bogarodzicy, wielkim Rzplitej zaszczytem i wygodą, chętnie postanowiliśmy na założenie jego zezwolić tak, jak niniejszym dyplomem zezwalamy i odtąd prawem niemieckim, które zwią Magdeburskie, nadajemy i do niego wcielamy, mieć chcąc ażeby Pragą dawnem mianem ciągle i na wieki przezywało się. Prócz tego, odrzucając i unieważniając wszystkie miary i zwyczaje obecnemu prawu magdeburskiemu przeciwne, a jakich Prażanie dotąd używali, postanowiliśmy niniejszym dyplomem naszym dać i udzielić zupełną i wszechstronną tymże mieszkańcom władzę: do utworzenia magistratu z burmistrza, rajców, wójta, ławników, do ich nowego każdorocznie obierania i zmieniania na dzień S. Benedykta Opata.

Dan w Warszawie, dnia 10 miesiąca lutego roku Pańskiego 1648, panowań naszych w Polsce roku piętnastego a w Szwecji szesnastego.

Władysław Król.”

 

Zobacz również

blog comments powered by Disqus